Voor Ai Hashimoto naar de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag ging, studeerde zij antropologie in Leuven. Die invloed is herkenbaar in haar multimediale werk, dat gebaseerd is op narratieven en rituelen. Net als de Surrealisten creëert zij verbanden tussen de materiële wereld en het abstracte, spirituele, waarbij de laatste jaren zowel de vernietiging als de veerkracht van de natuur een belangrijk thema vormt.

𝙏𝙝𝙚 𝙆𝙞𝙣𝙤𝙠𝙞𝙖𝙣 𝙍𝙞𝙩𝙚. Gips, zand, pigment, installatie 2018

Hashimoto creëert met diverse media en materialen werk rond haar narratieven en rituelen. Deze performance-installatie maakt deel uit van Hashimoto’s Kinoko-serie. Ze creëerde die als vervolg op de Pink Tsunami-serie die ze naar aanleiding van de tsunami in 2011 maakte; post-apocalyptische beelden van landschappen die door een roze vloeistof zijn overspoeld. Alle leven lijkt verwoest. Met de komst van Kinoko, een goddelijk wezen, begint nieuw leven op te borrelen uit de roze woestijn, als bamboespruiten na de regen. Kleine organismen in allerlei vormen roeren zich en vormen een nieuw, onbekend landschap: een nieuwe schepping. De Kinokiërs vereren Kinoko met nieuwe rituelen.

𝙇𝙖𝙣𝙙𝙨𝙘𝙖𝙥𝙚 𝙞𝙣 𝙢𝙞𝙣𝙙. Washi-papier, inkt, 2020

Transcriptie van sutras (filosofische verzen en aforismen) kent in het boeddhisme een lange traditie. Met penseel en inkt werden ze op lange rollen geschreven, bij wijze van gebed of smeekbede voor vrede. Tegenwoordig wordt deze vorm van transcriptie niet meer uitsluitend voor religieuze doeleinden beoefend, maar is het een populair middel geworden voor introspectie, stressreductie en concentratieverbetering. Ai Hashimoto begon deze twintig meter lange rol te beschilderen om, klein behuisd en zonder atelierruimte, de druk en spanning van de lockdown beter te hanteren.
Text by Corrosia Theater, Expo&Film
Back to Top